VEFASIZ

VEFASIZ

Uykularım hayallerim seninledi
Sende hepsini çalıp ğittin
Nekadar vicdansız çıktın
Seninle yüzüm gülecek dedim

Bütün hayallerimi  umutlarımı kırdın
Çaresiz kaldım naçar kaldım
Söndürdün yanan ışıgı mı
Beni diri diri  mezara bıraktın

Uykularım derin  oluyor artık
Vefasızlık  bana senden kaldı
Ocağım kör kömen oldu
Gökyüzünde yıldızlar söndü

Yaşadığım şehir mapus oldu
Dost bildiklerim  mankör çıktı
Sevginin ilacı zehir çıktı
Sende benim gibi yan  bu dünyada.

Mehmet Karakaş / KİLİS