ŞİİRİN GÖNÜL KIVILCIMI: ADEM ARMAĞAN’IN HAYATINDAN MISRALARA UZANAN YOLCULUK

 

ŞİİRİ GÖNÜL KIVILCIMI: ADEM ARMAĞAN’IN HAYATINDAN MISRALARA UZANAN YOLCULUK

Bir ömür; görev, gurbet, insan, inanç ve şiir…

Bazı insanların hayat hikâyeleri yalnızca doğum tarihleri, görev yaptıkları kurumlar ve emeklilik yıllarıyla anlatılamaz. Çünkü onların yaşamı, bir meslekten çok daha fazlasını taşır. Geçtikleri yollar, karşılaştıkları insanlar, yaşadıkları şehirler, gurbet yılları, sevinçleri, hüzünleri ve hayata dair biriktirdikleri; zaman içerisinde kelimelere, cümlelere ve mısralara dönüşür.

Şair ve yazar Adem Armağan’ın hayatı da böylesi uzun ve çok yönlü bir yolculuğun izlerini taşıyor.

Kayseri’nin Develi ilçesine bağlı Havadan Köyü’nde 1956 yılında dünyaya gelen Armağan, çocukluk yıllarından başlayarak eğitim, görev ve insan merkezli bir hayatın içerisinde yer aldı. Adana’da başlayan lise yılları, Eskişehir’de devam eden yükseköğrenimi, Türkiye’nin farklı bölgelerinde sürdürdüğü kamu görevleri ve ardından İsviçre, Fransa ve Almanya’da gerçekleştirdiği imam-hatiplik görevi, onun dünyaya ve insana bakışının şekillenmesinde önemli bir rol oynadı.
2002 yılında emekli olduğunda ise önünde yeni bir dönem açıldı. Yıllar boyunca insanlardan, şehirlerden ve hayattan topladığı izlenimler, bu kez kalem aracılığıyla yeniden hayat bulmaya başladı.

Şiir, onun için yalnızca duyguları anlatmanın değil; yaşanmışlıkları, düşünceleri, inançları, özlemleri ve insan sevgisini gelecek nesillere aktarmanın da bir yolu oldu.

KÖYDEN BAŞLAYAN BİR HAYAT HİKÂYESİ

Adem Armağan’ın hikâyesi, Kayseri’nin Develi ilçesine bağlı Havadan Köyü’nde başladı.

1956 yılında dünyaya gelen Armağan, ilk eğitimini Develi’de tamamladı. Anadolu’nun bir köyünden başlayan eğitim yolculuğu, onu zaman içerisinde Adana’ya taşıdı. 1975 yılında Adana İmam-Hatip Lisesi’nden mezun olan Armağan, eğitim hayatını burada noktalamadı.

Eskişehir Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Yüksekokulu’nu tamamlayarak akademik ve mesleki birikimini geliştirdi.
Bu eğitim süreci, onun yalnızca mesleki hayatına değil, düşünce dünyasına da katkı sağladı. İnsan, toplum, inanç ve sosyal hayat üzerine gözlem yapabileceği geniş bir perspektif kazandı.

Ardından kamu hizmetinde başlayan çalışma hayatı, farklı görevlerle devam etti.

Çeşitli illerde imam-hatiplik görevinde bulunan Armağan, müftülük bünyesinde memurluk, şeflik ve murakıplık gibi görevler de üstlendi. Böylece yalnızca din görevlisi olarak değil, farklı sorumluluk alanlarında çalışan bir kamu görevlisi olarak da uzun yıllar hizmet verdi.

Ancak Armağan’ın hayatındaki en dikkat çekici dönemlerden biri, Türkiye sınırlarının dışına uzanan görev yıllarıydı.

GURBETTE GEÇEN YILLAR

İnsan hayatında bazı şehirler yalnızca yaşanılan yerler değildir. Bazı şehirler insana yeni insanlar, yeni kültürler ve yeni bakış açıları kazandırır.
Adem Armağan’ın İsviçre, Fransa ve Almanya’da imam-hatip olarak görev yaptığı yıllar da böyle bir tecrübenin parçası oldu.

Gurbet, insana memleketin değerini daha güçlü hissettiren bir deneyimdir. Kendi ülkesinden uzakta yaşayan insanların memleket özlemlerine, aile hasretlerine, kültürel bağlarına ve günlük hayat mücadelelerine tanıklık etmek; insanın dünyaya bakışını değiştirebilir.

Armağan’ın Avrupa yılları da onun insan ve toplum gözlemlerini derinleştiren dönemlerden biri olarak değerlendirilebilir.
Farklı ülkelerde farklı insanlarla karşılaşmak, farklı kültürleri yakından tanımak ve gurbet hayatının duygusal yönlerine şahit olmak; onun şiir dünyasında karşılığını bulan konuların oluşmasına zemin hazırladı.

Memleket sevgisi, insan, özlem, kardeşlik, sevgi, inanç ve hayatın farklı yönleri; zaman içerisinde onun şiir dünyasında önemli bir yer edinmeye başladı.
Bu nedenle Armağan’ın şiirlerini yalnızca masa başında üretilmiş edebi metinler olarak görmek eksik kalacaktır. Onun şiirlerinin arkasında uzun yıllara yayılan bir hayat tecrübesi bulunmaktadır.

GÖREV YILLARINDAN EDEBİYATA

Yıllar süren kamu hizmetinin ardından Adem Armağan, 2002 yılında emekli oldu.
Ancak emeklilik onun için hayatın durağanlaştığı bir dönem olmadı.

Tam tersine, yıllar boyunca biriktirdiği düşünceler, hatıralar ve duygular için yeni bir kapı açıldı.
İnsanların biriktirdikleri bazen bir fotoğrafta, bazen bir hatırada, bazen de bir şiirde yaşar.

Armağan’ın hayatında da şiir, emeklilik sonrasında daha yoğun bir şekilde kendisini gösterdi.
Görev yıllarında karşılaştığı insanlar, Anadolu’nun farklı şehirleri, Avrupa’daki gurbet hayatı, inanç dünyası, insan ilişkileri, toplumsal meseleler ve kişisel duygular; onun kaleminde şiire dönüştü.

Böylece görev insanından şair kimliğine uzanan ikinci bir yolculuk başladı.

“GÖNÜL KIVILCIMI”NDAN YÜKSELEN MISRALAR

Adem Armağan’ın şiir dünyasının önemli eserlerinden biri “Gönül Kıvılcımı” adlı şiir kitabıdır.
Kitabın ismi bile şairin şiire bakışındaki temel duyguyu yansıtır.

Gönülde başlayan küçük bir kıvılcımın zaman içerisinde büyük bir duyguya, düşünceye ve söze dönüşmesi gibi, şiir de çoğu zaman insanın içinde başlayan bir hareketin dışa vurumudur.

Armağan, “Gönül Kıvılcımı”nda aşk, sevda ve sevgi şiirlerinin yanı sıra milli ve dini şiirlere de yer verir.

Bu yönüyle eser, tek bir temaya bağlı kalmadan şairin farklı duygu ve düşünce dünyalarını bir araya getirir.

İnsan sevgisiyle inanç, sevdayla memleket, özlemle hatıra, toplumsal meselelerle bireysel duygular aynı şiir dünyasında buluşur.
Armağan’ın şiirlerinde Allah ve peygamber sevgisi, din ve İslam, ilahi sorumluluklar, barış, kardeşlik, sevgi ve hoşgörü gibi kavramlar dikkat çeker.
Bunun yanında insanın yaşadığı sıkıntılar, toplumda karşılaşılan yanlışlar, hüzünler ve hayatın çelişkileri de şiir diliyle ele alınır.

Şair, güzellikleri övmeyi ve çirkinlikleri yermeyi; insanların dertlerini, hüzünlerini ve sorunlarını dile getirmeyi şiirinin amaçlarından biri olarak görür.
Bu anlayışta şiir yalnızca estetik bir güzellik değildir.
Şiir aynı zamanda bir düşünce, bir hatırlama, bir uyarı ve bir gönül sohbetidir.

ŞİİRDE HAYATIN İZLERİ

Adem Armağan’ın şiir anlayışını anlamanın en önemli yollarından biri, kendi hayatını şiirlerine taşımasıdır.
Şair, yaşantısını, yaşadığı yerleri, hayallerini, duygularını ve gerçekleri kaleme aldığını ifade ediyor.
Bu yaklaşım, onun şiirlerinin temel karakterini de ortaya koyuyor.
Çünkü gerçek hayatla beslenen şiir, okurda farklı bir karşılık bulur.

Bir mısrada çocukluğun izleri vardır.
Bir başka mısrada gurbetin sessizliği…

Başka bir şiirde memleket özlemi, insan sevgisi veya inanç duygusu karşımıza çıkar.
Kimi zaman ise toplumda görülen bir yanlışın karşısında yükselen bir söz olur şiir.
Şairin yaşadığı hayat ile kaleme aldığı şiir arasında böyle bir bağ kurulur.

GURBET, ÖZLEM VE MEMLEKET

Gurbet, Türk şiirinin en güçlü temalarından biridir.
Memleketinden uzak kalan insan, bazen bir şehrin kokusunda, bazen bir türküde, bazen çocukluk hatırasında kendi memleketini yeniden bulur.
Adem Armağan’ın İsviçre, Fransa ve Almanya’da geçirdiği görev yılları da bu açıdan önem taşır.

Avrupa’da yaşayan insanların Türkiye’ye duyduğu özlem, aile ve memleket bağları, farklı kültürlerin içerisinde kendi kimliğini koruma çabası; gurbet duygusunun farklı yüzlerini görmesine imkân sağlamış olabilir.

Bu nedenle onun şiir dünyasında özlem ve memleket duygusunun yer alması, hayatının doğal bir yansıması olarak okunabilir.
Köyde başlayan hayatın Avrupa’ya uzanması, ardından yeniden Türkiye’ye dönmesi; başlı başına şiirsel bir yolculuğu andırır.

Bir tarafta çocukluk ve memleket, diğer tarafta gurbet ve yabancı şehirler…
Bütün bu deneyimler, şairin hafızasında birikerek kelimelere dönüşür.

İNSANI ANLATAN ŞİİRLER

Armağan’ın şiirlerinde yalnızca bireysel duygular değil, insanın toplum içerisindeki yeri de önem taşır.
İnsanların dertlerini, hüzünlerini ve sorunlarını dile getirme isteği, onun şiir anlayışının sosyal yönünü ortaya koyar.
Şair için kalem, sadece kendisini anlatmanın aracı değildir.
Başkalarının sesini duyurmanın da bir yoludur.

Bir insanın yaşadığı sıkıntıyı, toplumun karşılaştığı bir problemi veya insanların birbirlerine karşı daha anlayışlı olması gerektiğini şiir aracılığıyla dile getirmek; edebiyatın toplumsal sorumluluk taşıyan yönüne işaret eder.

Bu noktada Armağan’ın şiirlerinde sevgi ve hoşgörü kavramlarının öne çıkması dikkat çekicidir.
Çünkü insanı merkeze alan bir şiir anlayışında sevgi, kardeşlik ve barış düşüncesi doğal olarak önemli bir yer tutar.

İNANÇ VE ŞİİRİN BULUŞMASI

Adem Armağan’ın hayatında din görevliliği uzun yıllar önemli bir yer tuttu.
Dolayısıyla inanç dünyasının şiirlerine yansıması da şaşırtıcı değildir.

Allah ve peygamber sevgisi, İslam, dini sorumluluklar ve insanın manevi dünyası; onun şiirlerinde ele aldığı temel konular arasında yer alır.
Ancak bu konular yalnızca dini kavramların sıralandığı bir anlatımdan ibaret değildir.

Şair, inancı insanın günlük hayatıyla, davranışlarıyla ve toplumla olan ilişkileriyle birlikte ele almaktadır.
Bu nedenle şiirlerinde sevgi, kardeşlik, barış ve hoşgörü gibi evrensel değerlerle dini duyarlılığın yan yana geldiği görülür.

Şiir, burada insanın kendi iç dünyasına dönmesinin ve kendisini sorgulamasının da bir aracı hâline gelir.

KELİMELERİN ARDINDA BİR ÖMÜR

Adem Armağan’ın hayatına genel olarak bakıldığında, şiirlerinin arkasında uzun bir zaman diliminin bulunduğu görülür.

1956’da Havadan Köyü’nde başlayan hayat…
Develi’de geçen eğitim yılları…
Adana İmam-Hatip Lisesi…
Eskişehir’deki yükseköğrenim…
Türkiye’nin farklı bölgelerinde sürdürülen görevler…
İsviçre, Fransa ve Almanya’da geçen gurbet yılları…
Ve 2002’de başlayan emeklilik sonrası edebiyat yolculuğu…

Bütün bu dönemler, şairin hafızasında birer iz bıraktı.

Bugün kaleme aldığı şiirlere bakıldığında, bu izlerin mısraların arasında sessizce dolaştığını görmek mümkün.
Şiir bazen doğrudan hayatı anlatır.
Bazen ise hayatın insanda bıraktığı duyguyu…
Armağan’ın şiir anlayışında da bu iki unsurun bir arada bulunduğu söylenebilir.

ŞAİRİN KALEMİNDE SEVGİ VE SORUMLULUK

Şiirin en güçlü taraflarından biri, insana yalnız olmadığını hissettirmesidir.

Bir şairin kendi yaşadığı duyguyu kaleme alması, aynı duyguyu taşıyan başka bir insanın kendisini o şiirin içerisinde bulmasına vesile olabilir.
Armağan’ın sevgi, özlem, inanç, kardeşlik, barış ve insan üzerine yazdığı şiirler de bu anlamda okuyucuyla bir gönül bağı kurma çabası taşır.
Onun şiir dünyasında yalnızca kişisel mutlulukların değil, toplumsal duyarlılığın da bulunması bu bağı daha güçlü hâle getirir.

Güzelliği övmek, yanlışları eleştirmek, insanların dertlerini dile getirmek ve sevgi dilini öne çıkarmak; şairin kalemini bir sorumluluk aracına dönüştürür.

EMEKLİLİKLE BAŞLAYAN YENİ BİR YOLCULUK

İnsan hayatında emeklilik çoğu zaman bir son olarak görülür.
Oysa Adem Armağan’ın hikâyesinde emeklilik, başka bir başlangıcın kapısını aralamıştır.

Yıllarca görev yapan bir din görevlisinin, emeklilikten sonra şiire daha fazla zaman ayırması; hayatın farklı dönemlerinin nasıl birbirini tamamladığını gösteren güzel bir örnektir.

Görev yıllarında edinilen tecrübeler, emeklilik döneminde edebi üretime dönüşmüştür.
Bu açıdan bakıldığında Armağan’ın şiir yolculuğu, hayatının önceki dönemlerinden bağımsız değildir.
Tam tersine, şiir onun hayat tecrübesinin devamıdır.

BİR GÖNÜL ADAMI OLARAK ŞAİR

Adem Armağan’ın şiir dünyasında öne çıkan kavramlardan biri “gönül”dür.
Gönül; Türk edebiyatında yalnızca kalbi ifade eden bir kelime değildir.
İnsanın iç dünyasını, sevgisini, özlemini, inancını ve insanlarla kurduğu manevi bağı da anlatır.
“Gönül Kıvılcımı” adı bu nedenle anlamlıdır.
Çünkü şiir çoğu zaman gönülde başlayan bir kıvılcımla ortaya çıkar.
Bir söz, bir hatıra, bir insan, bir şehir veya bir duygu o kıvılcımı yakabilir.
Sonrasında şairin kalemi devreye girer.
Kelimeler mısralara, mısralar şiirlere, şiirler de bir kitaba dönüşür.
Adem Armağan’ın şiir yolculuğu da böyle bir gönül kıvılcımından beslenmektedir.

SONUÇ: HAYATTAN ŞİİRE UZANAN BİR YOL

Adem Armağan’ın yaşam hikâyesi, aslında bir insanın hayat boyunca biriktirdiği tecrübelerin nasıl edebiyata dönüşebileceğinin örneklerinden biridir.
1956 yılında Kayseri’nin Develi ilçesine bağlı Havadan Köyü’nde başlayan hayatı; eğitim, kamu hizmeti, din görevliliği, gurbet ve emeklilik yıllarıyla farklı duraklardan geçti.

İsviçre, Fransa ve Almanya’da görev yapması, ona farklı kültürleri ve insanları tanıma fırsatı sundu.
2002 yılında emekli olduktan sonra ise yılların birikimini şiirle buluşturdu.

“Gönül Kıvılcımı” bu yolculuğun önemli duraklarından biri olarak karşımıza çıkıyor.

Aşk, sevda, sevgi, memleket, insan, inanç, milli ve dini değerler, barış, kardeşlik ve hoşgörü gibi temalar; onun şiir dünyasının geniş yelpazesini oluşturuyor.
Belki de Adem Armağan’ın şiirlerini anlamanın en doğru yolu, onları hayatından bağımsız düşünmemektir.
Çünkü onun şiirlerinde yalnızca kelimeler değil, bir ömrün izleri vardır.

Köyden şehre, Türkiye’den Avrupa’ya, görevden emekliliğe, yaşanmışlıktan şiire uzanan uzun bir yolculuk…
Ve bu yolculuğun sonunda, gönülden kopup gelen mısralar…
Adem Armağan’ın şiiri, bir bakıma yaşanmış bir hayatın kelimelere dönüşmüş hâlidir.

Bir ömür görevle, insanla, gurbetle ve inançla yoğrulmuş; sonunda kalemin ucunda şiire dönüşmüştür.
Belki de “Gönül Kıvılcımı”nın asıl anlamı burada saklıdır:
Gönülde başlayan bir kıvılcımın, mısralar aracılığıyla başka gönüllere ulaşması…
Bir ömür; görev, gurbet, insan, inanç ve şiir…

Bazı insanların hayat hikâyeleri yalnızca doğum tarihleri, görev yaptıkları kurumlar ve emeklilik yıllarıyla anlatılamaz. Çünkü onların yaşamı, bir meslekten çok daha fazlasını taşır. Geçtikleri yollar, karşılaştıkları insanlar, yaşadıkları şehirler, gurbet yılları, sevinçleri, hüzünleri ve hayata dair biriktirdikleri; zaman içerisinde kelimelere, cümlelere ve mısralara dönüşür.

Şair ve yazar Adem Armağan’ın hayatı da böylesi uzun ve çok yönlü bir yolculuğun izlerini taşıyor.

Kayseri’nin Develi ilçesine bağlı Havadan Köyü’nde 1956 yılında dünyaya gelen Armağan, çocukluk yıllarından başlayarak eğitim, görev ve insan merkezli bir hayatın …

Adem Armağan, 1956 yılında Kayseri’nin Develi ilçesine bağlı Havadan Köyü’nde doğdu şair, yazar ve emekli din görevlisidir.Eğitim Hayatıİlkokul: Develi’de tamamladı.Lise: 1975 yılında Adana İmam-Hatip Lisesi’nden mezun oldu.Yüksekokul: Eskişehir Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Yüksekokulu’nu bitirdi.Mesleki KariyeriÇeşitli illerde imam-hatiplik yaptı.Müftülük bünyesinde memurluk, şeflik ve murakıplık görevlerinde bulundu.Yurt dışında da görev yaparak İsviçre, Fransa ve Almanya’da imam-hatiplik yaptı.2002 yılında kamudaki görevlerinden emekli oldu.

Kıymetli okurlarım, Gönül Kıvılcımı şiir kitabımda aşk, sevda, sevgi şiirlerini, milli ve dini şiirleri bir arada yayımladım. Şiirlerimde çirkinlikleri yerdim, güzellikleri övdüm. Dertleri, hüzünleri, sorunları, Allah ve peygamber aşkını ve insani aşkı paylaştım. Dini, İslam’ı ve ilahi vecibeleri hatırlattım, yaşantımı ve yaşadığım yerleri yazdım. Hayallerimi, duygularımı, gerçekleri kaleme aldım. Barışa, kardeşliğe, sevgiye, hoşgörüye kadar ne varsa yıllar içinde yoğunlaştığım konuları, dilimin döndüğünce anlatmaya çalıştım. Şiirlerimi de siz değerli okuyucularımın istifadesine sunmaya karar verdim. Bundan da büyük bir mutluluk duyuyorum. Saygılarımla…

Adem Armağan

*

Allah’ın Gücü

Düşün kim yaratmış,bizim vücudu,
Ferasetli insan,ibretle bakar,
Terketmek olur mu,Rabbe sücudu?
Ferasetli insan,ibretle bakar.

Hakkın gücü hâzır,nâzır,her yerde,
İslamın kuralı,devadır derde,
Cihad aşkı vardır,imanlı serde,
Ferasetli insan,ibretle bakar.

Kalpten cihad aşkı sönmüşse eğer,
Allah vermez,böyle insana değer,
Mağlubiyet sırrı bu imiş meğer,
Ferasetli insan,ibretle bakar.

Haçlılar üşüşmüş,bizim ellere,
Paramparça olduk,düştük dillere,
Dünyayı sevipte,gittik sellere,
Ferasetli insan,ibretle bakar.

Kul Armağan,böyle değildik bizler,
Şaşırdık yolları,karıştı izler!
Secdeden uzaktır,bükülmez dizler,
Ferasetli insan,ibretle bakar.

Adem Armağan