1 MAKALE

SENİN GÖNDERDİĞİN ADAM BİRAZ KAÇIK MI ?

KERİM ÖZBEKLER
GAZETECİ-YAZAR-ŞAİR

İzmir’in Özdere Kasabası’nda yaşayan rahmetli E.Hv.Astsubayı-Yazar ve Şair Tayyar Tahiroğlu’nu, rahmetli Matbaacı-Gazeteci-Yazar ve Efe Gazetesi sahibi Şeref Üsküp ile tanıştırmıştım.

Aradan bir süre geçtikten sonra İzmir’e gidip Şeref Üsküp’ün Konak’ta ki matbaa ve gazetesi’ne uğradığımda Üsküp bana ”Yahu senin gönderdiğin adam biraz kaçık mı ?” diye sordu. Öyle olmadığını söyledim ama Üsküp şunu anlattı, ”Geçen gün buraya geldi, konuşurken beni bütün dünya tanıyor diye bir laf etti. O sırada bizim Efe Gazetesi’nde yazı yazan İzmir Barosu Başkanı da burada idi (İsmini Hatırlayamadığım için böyle yazdım), döndü kendisine ”Beyefendi, sizi bütün dünya tanıyorsa ben niye tanımıyorum ?” diye sorunca ”Beni bütün dünya tanıyor efendim.” diye tekrarlayınca baro başkanı arkadaş kendisine;
-Yunanca biliyor musunuz ?
-Hayır,
-İngilizce biliyor musunuz ?
-Hayır,
-Fransızca biliyor musunuz ?
-Hayır,
-Almanca biliyor musunuz ?
-Hayır,
-Peki efendi, bu dilleri bilmiyorsanız bu insanlar sizi nasıl tanıyor ? deyince arkadaş fena halde bozuldu.
dedi, ben de kendisine;
-Şeref abi, bizim gazeteci-yazar ve şairler arasında bu klasikleşmiş bir deyimdir. Onun için söylemiştir ama bunun üzerinde durmaya değmez ama bu benim için de unutulmaz bir anı oldu. diye ilave ettim.

***

TAHİR KUTSİ MAKAL İSTANBUL’DA BANA ”YAPMA EVLADIM, BENİ BÜTÜN DÜNYA TANIYOR.” DEDİ…

Bu konudaki ikinci anım şu şekilde; Bir gün İstanbul’a gittiğimde Ortadoğu Gazetesi’ne uğrayıp Genel Yayın Yönetmeni Tahir Kutsi Makal ile konuşuyordum, Makal o sıralar ayrıca bir edebiyat dergisi de çıkarıyordu. Hatta bir defasında çıkardığı Tarla Dergisi’nde İrfan Ünver Nasrattınoğlu ile yazdığım bir yazıyı başka bir dergiden alarak yayınlamış, içine küçük bir not yazarak adresimi nereden temin ettiyse dergiyi adresime postalamıştı. Notta şunlar yazılıydı, ”İrfan Ünver Nasrattınoğlu arkadaşımız olduğu için onunla ilgili yazıyı yayınladım, sizin yazılarınızı yayınlamak isterim ama yalnız Tarla Dergisi için yazarsanız bu olur. Siz, her tarafa yazı ulaştırıyorsunuz.”. Uzatmayalım, Tahir Kutsi Makal o sıralar çok meşhurdu. İstanbul’a gitmeden önce defalarca gittiğim Denizli’de bir çok kişiye Tahir Kutsi Makal’ı tanıyıp tanımadıklarını sormuştum, ne yazık ki hiç kimse doğum yeri olan Denizli’de kendisini tanımıyordu. Konuşmamız sırasında ”Tahir abi, sizi Denizli’de kimse tanımıyor.” deyince ”Yapma evladım, beni bütün dünya tanıyor. Her ansiklopedi de adım var.” dedi.

***

NACİ’NİN GETİRDİĞİ BİR ÇUVAL FINDIĞI NASIL YEDİM ?

Askerliğimi Sivas Askerlik Şubesi’nde yaparken 1971-1972 yıllarında Sakarya’lı olan Naci ile sık sık ters düşerdik, inatçı birisi idi. İkimizde yazıcı idik, süratli daktilo kullanırdık. Naci acaip hırslı birisi idi, benden önce yazıları bitirmek için hızlı yazar çizerdi ama ne yazık ki kıl payı da olsa hep yenilirdi. Bir gün ikimiz kapı önünde nöbet tutuyoruz, ana caddenin üzerindeyiz. Yine atışmaya başladık, Naci’ye ”Aslanım benimle uğraşıp durma, beni bütün dünya tanıyor.” dedim. Naci bu lafımı acaip ciddiye aldı, ”Caddenin üzerinden gelip geçen 55 kişiye ”Kerim Özbekler diye birisini tanıyor musunuz ?” diye sordu. Ne yazık ki 55 kişide ”Hayır böyle birisini tanımıyorum.” diye cevap verdi. Naci bana döndü ”Hani lan herkes seni tanıyordu ?” deyince ben ”Oğlum sen adamlara gazete-dergi okuyup okumadıklarını sormadın ki.” deyince Naci çok kızdı ve bana ”Allah senin belanı versin, seninle uğraşılmaz.” dedi. İşte, anılar böyle. Sonunda ne oldu dersiniz ? Naci bir gün Sakarya’ya yıllık izine gidiyordu, bana ”Sakarya’dan bir istediğin var mı ? diye sordu. Ben de, Sakarya’nın nesi meşhur deyince ”Fındığı meşhur dedi. Ben de ”Madem bir çuval fındık getir gel.” dedim. Bir ay sonra Naci döndü geldi, ”Fındıkları, yemekhanenin önüne koydum. Sen onları dağıtıver, ben akşama kadar gezeceğim. İzinim, bugün akşama kadar.” dedi. Aşağıya indim baktım, sürekli atıştığımız Naci 50 kiloluk fındık çuvalı getirmişti. Gözlerime inanamadım, 10 kilo kadar fındığı dağıttım. Geri kalan 40 kilo fındığı 3 ay gece gündüz yedim.